عشق ارضای جنسی نیست هر چند که ارضای جنسی همیشه کم و بیش بخشی از عشق را شکل می بخشد.انرژی شهوت مشابه انرژی عشق است تفاوت این دو در جهت حرکت است.شهوت سرازیری می رود و عشق را سر بالا را پیش می گیرد.

شما چهره زیبا یا بدنی زیبا را می بینید و احساس می کنید عاشقانه به آن می نگرید؛ولی چرا به آن نگاه         می کنید؟آیا مایلید چیزی از آن بدست آورید در این روی شهوت است و عشق نیست.آیا می خواهید با اون نزدیکی کنید؟آن گاه تو فکر می کنی که چگونه از بدن استفاده ببری چگونه آن را تصاحب کنی چگونه از بدن وسیله ای برای خوشوقتی خودت بسازی.شهوت شاید این باشد که چگونه از چیزی برای خوشوقتی خودت استفاده کردن.در  عشق  خوشوقتی تو ابدا مطرح نیست.

شهوت یعنی چگونه چیزی از آن به دست آوری و عشق یعنی چگونه چیزی ببخشی.اگر چهره ی زیبایی ببینی و عشقی نسبت به آن چهره احساس کنی احساس عشق بی درنگ تو در آگاهیت این خواهد بود که چه کار کنی تا آن چهره را خشنود کنی در این جا خودت اهمیتی نداری دیگری اهمیت دارد.بنابر این در عشق دیگری مهم است و در شهوت تو مهم هستی.

عشق یک تسلیم و شهوت یک تهاجم است.هر گاه با یک شخص با چشمانی شهوانی نگاه کنی آن شخص به یک شی تبدیل می شودو شاید برای همین است که چشمان شهوانی دافعه دارند.

عشق از کشش جنسی زاده می شود سپس نیایش از عشق زاده می شود،پس خداوند با نیایش بسوی تو می آید بال می گشایی و اوج می گیری بالاتر بالاتر و بالاتر.

بزرگترین مظهر جنسیت اوج لذت مقاربتی (انزال)است اما اوج جوشش احساسات از درون که احساس عشق نامیده می شود بخش زیبایی از تجربه جنسی است ،لذت جنسی حلال نه وظیفه اجباری در چهارچوب پیمان زناشویی بلکه یک عشق کامل است.حتما در اطرافتان دیده اید زن وشوهر های جوانی که هیچ علاقه ایی بین آن دو نیست و هر شب (روزهای نخست)با هم می آمیزند بی آنکه عشقی باشد چون دو بز در طویله روستا.نزدیکی جنسی بین زن و مرد تجلی عشق ورزی برای زوج هایی است که هم متعادلند هم راضی و این نشانه عشق متقابل در ازدواج است.عشق یک احساس نیست احساس عشق هیجانی است که با تحریک شهوانی همراه می گردد.نباید فراموش کنیم که فرایند تحریک شهوانی است که موضوع را این چنین برای ما مهم جلوه می دهد به محض تحریک شهوانی بودن خود را در عشق سر مایه گذاری می کنیم .اغلب ما تحریک شهوانی را با عشق اشتباه می گیریم این اشتباه قابل درک است ؛زیرا این دو فرایند بسیار شبیه هستند،اما در واقعیت تفاوت های فاحشی دارند.

مجذوبیت عشق اصیل ،مستلزم تعهد و به کار کیری خرد است.

نمود های عشق را به ندرت می توان بیرون از کشش جنسی یافت این عشق حالتی است که به محض اینکه از قوه به فعل در می آید به سرعت فروکش می کند تا اینکه موضوع جالب و عشق دیگری بیابد و از نو انگیخته شود .ارضای اصلی احساسات ممکن است برای بسیاری همان مرحله اصلی به شما آید ولی در واقع آسانترین بخش ماجراست آنچه روح و ذهن طلب می کند مراقبت مستمر و همین طور انگیزش مداوم است.

هنوز بسیاری فکر می کنند و بر این باورند که عشق از جذابیت جنسی و شکل ظاهری طرف مقابل نشات می گیرد اما قیافه انسان زود گذر و ناپایدار است و همه در نهایت پیر و سالخورده می شوند و با گذشت زمان از شدت زیبایی و جوانی هر موجود زنده کاسته می شود.

بعضی موقع با یک آشنایی تصور می کنیم عشق رخ داده است مولانا در این زمینه می گوید:

حکمت حق در قضا و در قدر                                کرد ما را عاشقان همدگر

جمله اجرای جهان ران حکم پیش                          جفت جفت و عاشقان جفت خویش

هست هر جز وی ز عالم جفت خواه                         راست همچون کهربا و برگ کاه

آسمان می گوید زمین را مر حبا                             با توام چون آهن و آهن ربا

آسمان مرد و زمین  زن در خرد                                   هر چه آن انداخت این می پرورد